كتاب اختلاف الفقهاء يا اختلاف علماء الأمصار اقوال و آراء فقهايى چون مالك بن انس ، ابو حنيفه ، شافعى ، سفيان ثورى ، اوزاعى ، ابو يوسف ، محمد بن حسن شيبانى و ابراهيم بن خالد كلبى را ياد كرده و به مناقشه دربارهء آنها پرداخته و ميان ادلّه و براهين آنها به مقايسه و ارزيابى نشسته و رأيى كه از نگاه او حق و صواب مىنمود انتخاب كرده است . 31 اما همان‌طور كه قبلا ياد كرديم ، براى احمد بن حنبل از نظر فقهى ارزش و اعتبارى قائل نبود ؛ لذا نظريات او را در كتاب اخير نياورده است و شايد همين بىاعتناييها و يا انتقادها از احمد بن حنبل باعث شد كه حنبليها نسبت به او بىمهرى كنند و او را در بغداد دچار حصر و مضيقه سازند . بسيارى از علما به مذهب فقهى طبرى گرايش يافتند و ابن النديم فن هفتم از مقالهء ششم كتاب خود را به طبرى و اصحاب و پيروان او اختصاص داده و پس از آنكه تاريخچهء كوتاهى از زندگانى و اساتيد و آثار او ياد مىكند ، مىگويد : « از اصحاب و ياران و پيروان طبرى كه به فقه او گرايش داشتند عبارت‌اند از : - على بن عبد العزيز بن محمد دولابى كه اين كتابها از اوست : الردّ على بن المغلس ، فى بسم اللّه الرحمن الرحيم ، القراءات ، اصول الكلام ، افعال النّبى صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم ، التبصير ، رسالة الى نصر القشورى ، رسالة الى على بن عيسى ، رسالة الى بربر الحزمى ، المسألة فى افتراض الاماء ، الأصول الأكبر ، الأصول الأصغر ، الأصول الأوسط ، عبارة الرؤيا ، اثبات الرسالة ، رسالة كذبتما و . . . - ابو بكر محمد بن احمد بن محمد بن ابى الثلج كاتب . - ابو القاسم . . . بن العراد كه نويسندهء كتاب الإستقصاء در فقه و رساله‌هاى كوچك ديگرى است . - ابو الحسن احمد بن يحيى بن على بن يحيى بن ابى منصور ، منجم متكلّم كه كتابهاى المدخل الى مذهب الطبرى و نصرة مذهبه و الاجماع فى الفقه على مذهب ابى جعفر از او است . - ابو الحسن دقيقى حلوانى طبرى كه كتابهاى الشروط و الرد على المخالفين را تدوين كرد .